Portland'lı indie folk tarzında müzik yapan The Decemberists grubunun 18 Ocak'ta son albümleri The King Is Dead piyasaya çıktı.
Grupla ilk tanışmam 2006 yılındaki Crane Wife albümleri sayesinde oldu. Sanki Heidi çayırlarında yaşayan mutlu insanların söylediği masalsı şarkılardı bunlar. Üzerine gelen albümler ve bu son albümlerinde bile hala aynı tadı bulmak mümkün. Zaman zaman albümlerinin birbirine fazlaca benzemesi eleştirilere yol açabilse de grubun yaptığı bu müziği sevenler için sorun edilecek bir durum olarak görünmüyor.
Grubun solisti Colin Meloy'un birçok yerde The Smiths ve Morissey hayranlığı söylenip yazılmıştı. Zaten bu şarkılarının hem melodilerine hem de edebi sözlerine bakıldığında fazlasıyla yansıdığını görebiliyoruz. Kişisel olarak en sevdiğim The Smiths albümü olan Queen Is Dead albümüne gönderme yapılarak albümün adı The King Is Dead olarak belirlenmiş.
The King Is Dead country müziğin daha ağırlıkta olduğu ve folk tınılarının korunduğu bir albüm olmuş. Zaman zaman mızıkanın yer aldığı "Don't Carry It All" gibi parçaları dinlemek çok eğlenceli. Konuk olarak REM'in gitaristi Peter Buck, "Don't Carry It All", "Calamity Song" ve albüm öncesi single olarak çıkardıkları "Down by The Water" parçalarında gitarıyla eşlik etmiş. Özellikle "Down by The Water" şarkısında Buck'ın etkisi rahatlıkla anlaşılıyor. Albümde benim en sevdiğim parçalar ise "Rise to Me", "June Hymn","This Is Why We Fight" oldu.



0 yorum:
Yorum Gönder